mmm.
ben vardım.
o vardı.
karanlıktı. sıcaktı.
öylesine güzeldi.
çok konuştuk,,, çok susmuş da olabiliriz.
birden "ondan sonra ben de t'ye bir bira ısmarladım." dedi bana.
başı yoktu.
neden sonra "bir köy kahvesindeydim." dedim, bir sonu olmaksızın.
susuyorduk, ama konuşuyorduk da aynı zamanda.
"sözler havada uçuşuyor." dedim.
"boşver, yakalarız bebek." dedi.
sarıldım ona, ciğerlerime çektim iyice.
içimizi görüyorduk, ya da bütünleşmiştik zaten.
aynı anda gördük kediyi de, minik, tekir/beyaz olanı.
pisi pisi dedim ben, gelmedi hiç ama.
ve uyumak için gözlerimi kapattığımda
şu an dünyadaki en mutlu insan ben olduğum için şanslıyım, diye düşündüğüme eminim.
hayatımda hiç köy kahvesine gitmedim ki ben. Labels: and.lemonade |
-bavul yap.
