"benim telepatilerim tesadüflerden ibaret." dedi kız, yüzünde büyük bir gülümseme. ama hayatın ona sunduklarının tesadüflerden çok daha fazlası olduğunu biliyordu.
ve o an o masada otururken çocuk, kız içinden aynı şarkıyı söylemekteydi. hayır, yalancı değildi. ama hala yaratıcı sayılırdı değil mi?
ve duygusuzluk seviyesine geldiğinde aşırı duygusallıktan kız elindeki bardağa bakıyordu. aklında aynı şarkı. gözlerini kapat, ve kapının arkasında ne olduğunu biliyorsun. Labels: don't look back |
