gözlerini açtığı an söylemeye başladı: "and the whole world ..." ömründe bunu hiç anlamadı, anlamayacaktı. uyandığı an aklında olan şarkılar nasıl oraya geliyordu, bilemeyecekti. ara sıra nasıl oluyor anlamadan aşırı bir yaşam enerjisi ile doluyorum anında kalem kağıda gidiyor elim sanki elimden kayıp gidecekmiş gibi hisler işte böyle anlar genelde durdurup kavanoza koymak istediğimiz bakıp bakıp gülümseyeceğimiz 1 2 3 diyor camille ve ben, bir masalda yaşıyorum istediğimde. Labels: masalsı anlar |
